Job, czyli ostatnia szara komórka

Konrad Niewolski filmami “D.I.L.”, “Symetria” i “Palimpsest” dał się poznać jako specjalista od mocnego, męskiego kina. Swoją najnowsza produkcją, “Job, czyli ostatnia szara komórka”, stara się nas przekonać, że nie jest człowiekiem pozbawionym humoru i potrafi realizować nie tylko mroczne dramaty sensacyjne, ale również komedie. Niestety robi to ze zmiennym szczęściem.
Fabuła “Job” koncentruje się wokół losów trzech przyjaciół, których sam reżyser, a zarazem autor scenariusza, nazywa ciepło gamoniami. Adi nie ma szczęścia do pracodawców i właśnie stracił kolejną posadę, tym razem w chińskim barze. Jego narzeczona załatwia mu rozmowę kwalifikacyjną w pewnej renomowanej firmie. Niestety “interview” ma się odbyć w języku angielskim, o którym Adi ma niewielkie pojęcie. Pele, mówiący o sobie, że ma czarny pas w poniżaniu, nie może poradzić sobie z egzaminem na prawo jazdy, a Chemik usiłuje wkuć do zbliżającego się egzaminu, w czym przeszkadza mu wiecznie ujadający pies sąsiadki.